(Gabungan Kumpulan Seungjin)
("Pengerusi Kumpulan Seungjin Baru, Seo Tae Im")
(Kumpulan Seungjin)
(Ha Jung Ho, Seo Tae Im)
("Kemalangan Misteri, Pengerusi Cha Dan Presiden Min Maut")
(Cha Joon Pyo, Shin Hwa Rin, Min Seo Yeon)
("Pengganti Pengerusi Diselamatkan Daripada Kebakaran")
(Gabungan Kumpulan Seungjin)
("Pengerusi Cha Dan Presiden Min...")
("Dari Kumpulan Seungjin Maut Dalam Kemalangan")
("Pengerusi Cha dan Presiden Min...")
("Dari Kumpulan Seungjin Maut Dalam Kemalangan")
(Meraikan Pelantikan Pengerusi Cha Joon Pyo)
("Anak Sulung Mendiang Pengerusi Cha...")
("Dijangka Menjadi Pengerusi Seterusnya")
("Kebakaran Misteri Berlaku Di Rumah Agam Kumpulan Seungjin")
("Pewaris Kumpulan Seungjin Diselamatkan Secara Dramatik")
(Bolehkah Dia Mengharungi Tragedi Keluarga Kumpulan Seungjin?)
Dunia ini sangat tidak adil.
Apa maksud awak?
Semasa pertama kali melihat awak,
saya sangka awak mungkin pengikut Puritan, Mormon atau Amish...
salah satu daripada tiga ini.
Saya bertaruh 100 dolar yang awak ialah penganut Mormon.
Adakah saya nampak begitu suci?
Bukan itu maksud saya.
Awak menjadi teladan,
tidak pentingkan keduniaan dan jujur.
Tambahan lagi, awak pandai bermain bola sepak.
Awak tidak rasa yang itu tidak realistik?
Saya tanya bukan kerana rasa ingin tahu,
tapi bukankah memenatkan untuk hidup seperti itu?
Hidup seperti ini?
Apa maksud awak, seperti ini?
Saya nampak ruang khas awak dalam akhbar sekolah.
Itu sangat baik.
Kami telah hantar kambing ke Afrika. Boleh awak sertai kami?
Kami ada kelab untuk kumpulan seksual minoriti.
Hak seksual minoriti.
Kami membantah lapangan minyak demi kehidupan beruang kutub Alaska.
Kami menyokong cara untuk halang bunuh diri.
Bagaimana jika awak sertai kami?
Kami mengawasi aktiviti Badan Bukan Kerajaan.
Boleh awak sertai kami?
- Boleh awak sertai kami? - Boleh awak sertai kami?
Terima kasih atas tawaran awak.
Saya akan lihat.
Awak tidak rasa ada kesan buruk...
akibat sifat memberi teladan, tidak pentingkan keduniaan dan jujur ini?
Awak seperti Mohandas Gandhi...
bagi pelajar minor dan nerda di kolej kita.
Hai, Do Hyun.
Hai, Abby.
Apa? Kali ini tentang gerakan kembali ke Bumi?
Dia Abigail. Dia dalam majlis pelajar bersama saya.
- Ada apa? - Boleh awak serahkan ini...
kepada Jennifer dalam perjalanan pulang ke rumah?
Ini agenda untuk mesyuarat persatuan pelajar minggu hadapan.
Awak boleh buat sendiri.
Tapi, saya tidak dapat telefon dia.
Dia juga tidak hadir ke kolej selama beberapa minggu.
Tolonglah, Do Hyun.
Baiklah.
Dia menjengkelkan. Jangan tolong dia.
Tidak mengapa. Saya memang mahu pulang.
Tidak guna. Saya benci awak!
- Awak perlu hormat saya. - Jennifer?
Oh Tuhan.
Tidak guna.
Cakap itu sekali lagi.
Jennifer.
Tolong hormat.
- Mari sini, tidak guna. - Berhenti.
Berhenti.
Siapa awak?
Apakah ini?
Apa yang berlaku?
Jennifer, telefon polis.
Awak!
- Awak... - Kami polis. Berhenti sekarang.
Jiran awak buat aduan.
Adakah ayah awak pukul awak?
Adakah dia pukul awak?
Dia yang pukul saya.
Jennifer.
Ayah saya pertahankan saya.
Dia pukul saya.
Mari keluar.
Jennifer, kenapa awak tipu?
Beritahu perkara sebenar.
Awak tipu.
Jennifer.
Nombor yang anda dail tidak dapat ditelefon.
Sila tinggalkan pesan selepas bunyi nada.
Ini Setiausaha Ahn.
Saya baru terima mesej daripada peguam kita.
Awak didakwa pecah rumah dan bertindak ganas?
Apa yang berlaku?
Nasib baik pengerusi dan Puan Shin masih belum tahu lagi.
Saya ada lawatan kerja di San Francisco sekarang.
Saya akan naik penerbangan malam untuk ke sana hari ini.
Saya akan dengar cerita sepenuhnya nanti.
Pandang saya.
Jika awak sentuh dia lagi, saya akan kembali...
dan patahkan setiap tulang awak.
Baiklah.
Bagus.
Terima kasih.
Ini Setiausaha Ahn.
Awak ada di dalam?
Ke mana dia pergi?
Apa yang berlaku?
Setiausaha Ahn, tolong saya.
Tentulah,
tapi awak perlu beritahu saya tentangnya dahulu.
Saya tidak ingat...
Saya tidak ingat apa-apa.
Itulah pertama kali saya dapat tahu...
tentang raksasa di dalam diri saya.
Nama dia Shin Se Gi.
Shin Se Gi.
Kami sebaya.
Setiap kali dia muncul,
semua perkara di sekelilingnya akan berlumuran darah.
Jangan risau.
Dia hanya bertindak ganas apabila diperlukan.
Nasib baik dia tidak berlaku ganas...
terhadap wanita dan kanak-kanak.
Teruskan.
Dia muncul tanpa kebenaran...
dan merampas badan serta masa saya.
Malangnya...
saya tidak ingat perkara yang dia lakukan...
semasa dia mengawal badan dan masa saya.
Jadi, kadangkala...
Tidak guna.
Apa yang berlaku?
Saya buka mata di tempat yang pelik...
dan orang asing melayan saya seperti kami sudah lama berkenalan.
Hai.
Awak nampak baik hari ini.
Apa?
Saya lebih suka gaya seksi awak seperti semalam.
Tentang itu...
Maafkan saya, tapi siapa awak?
Kadangkala,
saya perlu tanggung akibat buruk...
untuk perkara yang saya tidak lakukan.
Awak sedar apa maksud simptom-simptom awak?
Sudah tentu.
Empat tahun lalu, saya diperiksa...
oleh doktor peribadi saya, Doktor Scofield.
DID,
dan juga dikenali sebagai gangguan personaliti berganda.
- Berapa banyak? - Apa?
Maksud saya, berapa personaliti...
yang wujud dalam diri awak, Encik Cha?
Personaliti yang muncul setakat ini...
ialah Se Gi yang memiliki personaliti kejam,
Ferry Park yang buat bom buatan sendiri...
Yo Sub yang cuba bunuh diri apabila ada peluang...
Doktor.
Maafkan saya.
Saya tidak fikir...
saya boleh merawat awak.
Doktor.
Awak kata ada pengalaman merawat pesakit kecelaruan personaliti?
Itu penipuan.
Saya tipu awak.
Tunggu, doktor.
Jangan mendekati saya. Tolonglah.
Saya takut.
Doktor.
Saya masih tidak tahu berapa ramai...
yang hidup dalam diri saya.
Mungkin personaliti saya akan bertambah mulai sekarang.
Oh Tuhan.
Bangun, askar.
Ya, tuan.
Kenapa awak datang tanpa telefon dahulu?
Saya rindukan awak,
dan saya juga ada mesej...
daripada pengerusi.
Mesej apa?
Dia mahu awak selesaikan urusan di sini...
dan pulang ke Korea segera.
Awak tahu...
yang rawatan saya masih belum selesai.
Awak fikir saya boleh sembunyikan ini?
Adakah mereka akan faham jika saya beritahu nenek dan ibu saya...
tentang penyakit saya?
Itu takkan berlaku.
Jadi, saya tidak boleh pulang...
dalam...
keadaan ini.
("Kes Pembunuhan" Oleh Omega Tiga)
Apa?
Maafkan saya.
Pesawat ini menuju ke mana?
Penumpang sekalian.
Pesawat ini akan tiba di Lapangan Terbang Antarabangsa Incheon.
- Pramugari kata begitu. - Tuan-tuan dan puan-puan.
Kini kita hampir tiba...
di Lapangan Terbang Antarabangsa Incheon.
Jangan guna telefon awak sebelum mendarat.
Baiklah.
Awak tidak boleh guna telefon?
Awak mahu guna telefon saya? Ini tempat duduk kelas pertama.
Jadi, telefon saya juga tidak boleh digunakan.
Oh Tuhan, saya sangat dungu.
Awak fikir saya lucu, bukan?
Oh Tuhan.
Bagaimana perasaan awak tiba di tanah air, kawan?
Lihatlah awak.
Jangan menjegil saya begitu.
Seorang lelaki perlu bercita-cita tinggi.
Awak tidak mahu jadi pemilik Kumpulan Seungjin?
Saya sudah hantar semua barang kita ke Korea.
Setelah awak tiba di rumah, tolong jaga barang saya.
Saya perlu katakan...
yang gaya awak sangat teruk.
Saya bukan penulisnya.
Tidak.
Saya akan dapatkan Omega Tiga untuk awak,
jadi tolong berhenti telefon saya.
Oh Ri On, tunggulah nasib awak.
Saya mahu tempah tiket penerbangan ke New York.
Saya tidak kisah tentang kelas penerbangan.
Saya mahu yang paling awal.
Pengerusi hantar kereta untuk awak.
Kami akan mengiringi awak ke sana.
Hei!
Maafkan saya, tapi siapa awak?
Keluar sementara saya masih baik hati.
Saya sudah keluar, jadi bagaimana saya mahu keluar?
- Mari sini. Tidak guna. - Tunggu.
Awak tahu betapa sengsaranya saya disebabkan awak?
Saya dapat banyak panggilan daripada wartawan...
sehingga saya tidak dapat duduk di hospital.
Awak fikir kenapa saya lari dan datang ke sini?
- Mari sini. - Tolong selamatkan saya.
Bertenang.
Saya tidak tahu perkara yang berlaku tapi tolong berbincang dahulu.
Jangan masuk campur kalau awak tidak tahu apa-apa.
- Baiklah. - Kenapa awak ke tepi?
Nyawa saya dalam bahaya.
Mari sini.
- Selamatkan saya. - Mari sini.
Bagaimana jika kita berbincang? Lepaskan.
- Tidak baik berkasar. - Awak...
Sampai bila awak mahu guna nama saya sesuka hati awak?
Sementara itu, biar saya dedahkan identiti awak di sini.
Semua orang, lelaki ini...
ialah penulis yang tidak dikenali, Omega...
Oh Tuhan.
Apa patut kita buat?
Maafkan saya.
Adik saya sakit.
Dia ada masalah mental.
Biar saya bawa awak ke hospital.
Mari pergi.
- Baiklah. - Dia Omega.
- Dia Omega Tiga. - Berhenti.
- Awak tidak apa-apa? - Ya, saya tidak apa-apa.
Ada banyak personaliti dalam diriku
Tiada tempat untuk awak berehat
Ri Jin, silakan.
- Awak pasti gembira. - Berhenti.
Awak ada kecelaruan personaliti?
Jangan cakap begitu.
Kita tidak boleh ada ahli keluarga lain yang ada masalah mental.
Sampai bila awak mahu jadi penulis yang tidak dikenali...
dan guna ahli keluarga sebagai pengganti?
Itu imej saya.
Oleh sebab imej itu, saya semakin popular,
dapat banyak duit melalui bayaran hak cipta dan menjadi abang awak...
yang menaiki penerbangan kelas pertama untuk menyiasat.
- Berpuas hatilah. - Jadi, cipta nama yang bergaya.
Kenapa dengan nama Omega Tiga yang dungu?
Nama itu telus dan jelas.
Saya rasa nama Omega Tiga sangat menarik.
- Dungu. - Apa?
Berani awak panggil abang awak dungu?
Awak kerabat diraja? "Berani awak?"
Pasti teruk jika saya memang dari kerabat diraja.
Semasa Dinasti Joseon,
kembar adalah lambang nasib malang dalam keluarga diraja.
Jika kita lahir dalam keluarga diraja,
salah seorang akan diambil oleh sida-sida atau gundik...
dan membesar sebagai orang kampung.
Jadi, berbaik dengan saya.
Saya tidak faham cara awak ubah tajuk perbualan seperti itu.
Awak fikir dunia berkisar di sekitar awak?
Awak takkan jadi gadis kampung.
Berdasarkan penampilan dan personaliti,
saya akan jadi anak bangsawan.
Bukankah awak kata itu teruk?
Saya kata saya boleh menjadi anak kepada keluarga konglomerat.
Pergi ke rumah awak.
- Tolong pergi. - Hei, saya memandu.
Oh Tuhan.
Mari masuk ke dalam hospital.
Oh Tuhan.
Saya harap awak bertahan dengan hidup di hospital walaupun ia sukar.
Jangan lupa yang hati saya ada bersama awak.
Awak boleh simpan hati awak itu.
Lebih baik awak halang dari wartawan telefon saya.
Jangan pandang saya begitu.
Adakah pakar psikiatri boleh rawat bila awak ada dendam?
Baiklah. Maafkan saya.
Oh Tuhan.
Saya lega awak sihat.
Sibukkan urusan awak sendiri.
(Pusat Perubatan Kecemasan)
Hei, awak.
Patah balik.
Oh Tuhan.
Awak fikir ini roller-coaster?
Lepaskan saya.
- Oh Tuhan. - Awak datang lagi.
Oh Tuhan. Awak tidak apa-apa?
Awak lagi? Awak juga diheret ke sini?
Tidak.
Cepat. Suruh mereka patah balik.
- Oh Tuhan. - Saya tidak mahu masuk.
Hidung awak berdarah lagi. Siapa buat awak begini?
Saya akan ajar mereka.
- Adakah berdosa bila jadi kacak? - Betul.
- Oh Tuhan. - Saya mahu pulang.
Dia mengalami pergantungan alkohol.
Dia mudah marah apabila mabuk, jadi awak perlu stabilkan dia.
Apa? Awak akan buat apa?
Kenapa awak buat begitu kepada saya?
Semua pihak berkuasa di Korea...
Apa? Ini bilik kecemasan?
Hei, jangan sentuh saya.
(Jabatan Neuropsikiatri, Oh Ri Jin)
Saya beritahu awak dengan jelas.
Jangan mendekati saya.
Oh Tuhan, kenapa dengan awak lagi?
Mari. Berikan itu kepada saya.
Kenapa awak selalu halang saya?
Saya masih tidak tahu...
sama ada awak doktor atau pesakit.
Saya takkan berlembut dengan awak.
Jika awak datang dekat, saya akan...
Baiklah.
Mari buat rawatan perut nanti, dan sekarang ini...
letak benda itu dahulu. Mari berbincang.
Saya akan belanja minum...
jika awak dengar cakap saya.
Saya tahu tempat makgeolli yang lazat.
Semasa kita minum,
beritahu saya masalah awak.
Saya akan dengar.
Awak ada beritahu saya bila daftar keluar hospital...
yang awak mahu berhenti minum dan mulakan hidup baru.
Mari minum buat kali terakhir bersama saya...
dan luahkan segala dendam dan rasa geram awak.
Saya tidak percayakan awak.
Mari sini.
Oh Tuhan.
Berhenti.
Dedahkan identiti awak.
Beri saya suntikan Ativan.
Cepat.
Tunggu sebentar. Cepat.
Tolong saya.
Baiklah.
- Ibu. Oh Tuhan. - Kami sudah tiba.
Oh Tuhan.
Rawat dia dengan Rebamipide.
Asingkan bilik wad dia dan periksa nadinya setiap jam.
Baiklah.
Jangan risau. Saya akan melawat awak dengan makgeolli.
Lebih baik awak datang.
- Awak tidak apa-apa? - Ya.
- Awak tidak apa-apa? - Awak berdarah.
Tidak apa-apa. Mari bekerja semula.
Syabas.
Saya tidak apa-apa.
Adik saya seorang yang hebat.
Oh Tuhan.
Saya ada banyak personaliti
Beri makanan kepada saya.
Kehabisan bateri
Di mana saya letak kabel USB?
Di mana?
Di mana? Ada di sini.
("Pewaris Kumpulan Seungjin Diselamatkan Secara Dramatik")
Saya akan beri awak makan.
Awak sudah tiba.
Ibu.
Di mana awak sembunyikan dia kali ini?
Di mana awak sembunyikan suami saya?
Sudah 21 tahun awak sembunyikan dia dalam bayangan awak.
Dia bukan buah catur.
Keadaan dia akan semakin teruk jika awak pindahkan dia begitu.
Ini bukan kali pertama. Apa masalah awak?
Awak sembunyikan dia di tempat yang jauh...
semasa saya cari hospital tempat dia berada.
Awak bawa dia pergi apabila saya hampir jumpa suami saya.
Kenapa awak buat saya marah?
Awak belajar cara bercakap daripada siapa?
Kata-kata awak sangat kasar.
Betul.
Saya memang berkasar.
Jadi, beritahu saya.
Saya patut tahu di mana dia berada...
walaupun semua orang tidak tahu.
Kenapa saya perlu beritahu?
- Ibu. - Apa hak yang awak ada?
Nama awak didaftarkan dalam keluarga kami? Atau awak ada anak?
Apa yang buat awak berani dan tidak tahu malu?
Kenapa pula...
saya tiada anak?
Do Hyun ialah anak Joon Pyo dan cucu awak.
Dia satu-satunya pewaris Kumpulan Seungjin.
Saya yang melahirkan budak itu.
Adakah awak pekak?
Sudah banyak kali saya kata yang dia bukan anak awak lagi.
Awak masih akan terus anggap begitu?
Do Hyun.
Anak saya.
Bila masa awak pulang?
Lihat muka awak yang lesu dan cengkung.
Ini merisaukan.
Oh Tuhan, anak saya.
Awak suka ikan merah stim, bukan? Makanlah.
Kita dapat yang segar kali ini.
Saya boleh makan sendiri. Awak makanlah.
Makanlah. Silakan.
Awak buat pertaruhan yang berani.
Syarat untuk awak pulang,
adalah awak mahukan jawatan Presiden Kumpulan Seungjin.
Seorang lelaki perlu bercita-cita tinggi.
Awak tidak mahu menjadi pemilik Kumpulan Seungjin?
Cita-cita yang terburu-buru bukan sesuatu yang baik.
Itu masih terlalu awal.
Saya lantik awak sebagai Timbalan Presiden Syarikat Hiburan ID.
Mulakan dari sana.
- Ada sesuatu perlu saya beritahu. - Syarikat Hiburan ID?
Ki Joon ialah presiden syarikat itu.
Awak suruh anak saya menjadi pengampu Ki Joon?
Maksud saya, dia pewaris pertama Kumpulan Seungjin.
Saya lupakan lima peratus saham yang awak minta.
Sebaliknya,
dengan syarat awak bekerja di syarikat,
saya setuju berikan 0.5 peratus pada setiap ulang tahun kelahiran awak.
Berbincang tentang perkara itu dengan Peguam Jung.
Tolong dengar kata-kata saya sebentar.
Bukankah 0.5 peratus terlalu sedikit?
Jadikan satu peratus.
Do Hyun masih muda,
jadi dia perlukan lebih banyak saham...
untuk mempengaruhi pengarah yang angkuh.
Saya terima cadangan awak untuk tinggal bersendirian.
Apa?
Dia ada rumah, jadi kenapa dia mahu pindah?
Itu tidak masuk akal.
Maksud saya, dia tinggal di luar negara selama ini.
Dia bukan budak kecil.
Mulai sekarang, dia merupakan timbalan presiden syarikat.
Saya tukar nama untuk rumah di Cheongdam-dong di bawah nama awak.
Minta Setiausaha Ahn untuk segala yang awak perlukan.
Seperti yang awak minta,
kita adakan mesyuarat pengarah minggu hadapan.
Awak akan mula bekerja...
selepas saya kenalkan awak secara rasmi pada hari itu.
Saya minta pekerja sediakan perabot yang perlu terlebih dahulu.
Jika awak beritahu apa yang awak perlukan,
saya akan sediakan.
Apa yang awak mahu lakukan mulai sekarang?
Apa patut saya lakukan mulai sekarang?
Apa-apa sahaja pilihan awak,
saya akan bantu.
Se Gi timbulkan masalah besar...
untuk saya pulang ke Amerika.
Betul.
Nampaknya dia sendiri buat perjanjian...
dengan ketua setiausaha pengerusi.
Mereka tidak tahu penyakit awak,
jadi mereka terpedaya memikirkan itu permintaan awak.
Awak fikir saya boleh rahsiakan ini?
Jika awak perlu...
saya akan cari jalan penyelesaian.
Saya dirawat selama 11 tahun,
tapi tidak tunjukkan sebarang perkembangan.
Adakah akan ada cara lain?
Saya akan cari jalan penyelesaian sehingga jumpa.
(Ki Joon)
Hai, Ki Joon.
Kenapa awak tidak telefon sedangkan sudah pulang?
Maafkan saya.
Saya baru tiba di rumah...
selepas menyapa pengerusi di rumah.
Awak tidak jumpa sesiapa malam ini, bukan?
Apa maksud awak, kenapa? Mari minum bersama.
Saya akan hantar lokasi.
Baiklah, jumpa nanti.
Suara dia masih sama.
Dia naif seperti tidak tahu apa-apa tentang dunia.
Dia mahu jawatan saya sebagai syarat untuk dia pulang.
Dia pasti tidak suka pulang ke sini.
Dahulu dia takut dan sembunyi...
di hadapan mak cik.
Awasi dia.
Saya perlu awasi dia?
Dia bukan anak yang sah, tapi dia tetap calon pewaris.
Awasi dia sehingga mesyuarat pemegang saham berlangsung.
Sebab itu kami lantik dia di bawah jabatan awak.
Adakah itu maksudnya?
Saya fikir itu disebabkan pertimbangan orang dewasa...
supaya kami boleh menjadi rakan sekerja yang baik.
Jangan pandang rendah dan cari kelemahan dia.
Kelemahan dia itu...
akan berguna suatu hari nanti.
Mereka akan cuba cari kelemahan awak.
Mereka ada sumber maklumat...
untuk cari apa-apa yang mereka mahu.
Dalam situasi itu...
terlalu bahaya untuk kerap dapatkan rawatan...
di hospital.
Tentang perkara itu,
boleh awak cari Doktor Scofield?
Doktor yang merawat awak di Amerika?
Ya.
Dia pasti ada cara untuk membantu saya.
(Jabatan Neuropsikiatri, Seok Ho Pil)
(Jabatan Neuropsikiatri)
- Doktor Oh, laporkan. - Baiklah.
Heo Sook Hee, 26 tahun.
Dia mengalami delusi grandios disebabkan oleh kecelaruan bipolar.
Dia dimasukkan lima minggu lalu dan sedang dirawat.
Kenapa awak diagnosis puncanya sebagai kecelaruan bipolar...
bukan skizofrenia?
Menurut keputusan patologi dan pemerhatian klinikal,
delusi grandios diikuti oleh kelakuan patologi pesakit...
semasa dia tidak tunjukkan sebarang kecelaruan berfikir...
seperti halusinasi auditori pendengaran.
Keputusan preskripsi selepas empat minggu,
insomnia dan kelakuan berlebihan pesakit semakin baik.
Baiklah, mari lihat dia sekarang.
Cik Heo.
Cik Heo...
- Apa? - Apa yang berlaku?
Itu...
Baca cepat.
Baiklah.
"Tempat ini tidak sesuai dengan saya."
"Saya mahu pergi ke Syurga..."
"di mana orang berkomunikasi..."
"hanya melalui muzik yang beralun, cahaya berkilauan dan menari."
"Jangan cari saya."
Apa? Dia melarikan diri?
Doktor Oh, kenapa awak tidak uruskan pesakit dengan baik?
Cari dia sekarang. Sekarang!
Profesor.
(Tempat ini tidak sesuai dengan saya.)
(Saya mahu pergi ke Syurga.)
Saya akan berada berdekatan sini.
Telefon saya jika ada sesuatu berlaku.
Dan juga, jangan minum.
Mari sini.
Awak masih seperti pelajar yang baik.
Baiklah.
Dia akan menyertai syarikat kita minggu hadapan.
Dia ialah Timbalan Presiden Cha Do Hyun.
Mereka ialah pekerja daripada kumpulan penerbitan filem.
- Helo. - Gembira bertemu awak.
Gembira bertemu awak.
Baiklah, awak ada kami, dua penaja, pada hari ini...
jadi pergilah bergembira.
Sebagai ganti, saya mahu hasil kerja awak yang baik.
- Baiklah. - Terima kasih.
Mari duduk untuk minum.
Awak patut beritahu saya lebih awal yang awak jemput pekerja.
Jadi kenapa?
Awak akan panggil pakar...
untuk tentukan konsep pakaian dan fesyen rambut awak,
untuk belajar cara bersopan,
dan bersedia berucap sepanjang malam?
Orang lain mungkin anggap apa awak kata itu serius.
Tapi, itu benar.
Saya kenal awak.
Saya pasti awak tidak boleh bekerja sambil lewa...
apabila pengerusi mengawasi awak.
Awak akan ada masalah jika hilang sokongan dia.
Silakan minum.
Oh Tuhan, awak memang budak baik.
Apa pun...
bukankah awak patut beritahu saya apa tujuan perjumpaan ini?
Betul.
Terdapat perubahan dalam syarikat kami.
Kami mencari pengarah seni baru.
Timbalan presiden baru kami muncul secara mengejut.
Jadi, ini majlis untuk menyambut awak berdua.
- Pengarah seni? - Dia pergi ke bilik air sebentar.
Dia sangat cantik.
Itu dia.
Awak pasti tentang itu?
Saya pasti.
Saya sudah beritahu awak.
Saya bekerja dengan syarikat ini sejak tujuh tahun lalu.
Pemiliknya sangat hebat...
sehingga nama panggilannya ialah pengesan dan Gil Grissom.
Betul, bukan?
Sudah keluar.
Pelaku itu.
Betul, Cik Heo...
Apa?
Tidak. Dia berada di dalam wad.
(Heo Sook Hee)
Apa pun, saya terganggu dengan perkataan "Syurga".
Perkataan itu sukar untuk wujud di dunia ini.
Mungkin itu wasiat terakhir.
"Jangan menjejaki saya."
"Tolong beri saya pergi ke Syurga."
(Promosi Merasa Wiski, Kelab Syurga)
Ada syurga di dunia ini.
Ada di Cheongdam-dong, Gangnam.
Ini tidak masuk akal.
Awak sengaja tidak pulang...
setelah tahu yang Ji Sun sukakan awak?
Maksud awak, anak kedua Kumpulan Myungsung?
- Awak berdua nampak sepadan. - Betul, bukan?
Mereka seperti pelajar contoh di sekolah berasrama British.
Seperti Harry Potter dan Hermione Granger?
Itu contoh yang terbaik.
Dia pernah minta bantuan saya,
jadi saya aturkan perjumpaan dengan dia.
Kesudahannya dia tidak datang.
Saya perlu pulangkan beg yang dia beri sebagai hadiah.
Saya sukakannya.
Itu takkan buat awak mabuk.
Awak nampak baik dalam segala aspek...
kecuali dalam isu tentang wanita.
Anak kedua Kumpulan Myungsung boleh tahan juga.
Saya tidak berminat dengan dia,
walaupun pada masa akan datang.
Saya fikir tidak baik untuk beri harapan sia-sia.
Awak suka dia, tapi awak tidak boleh luahkan perasaan.
Tapi, awak tidak boleh lepaskan dia sepenuhnya.
Jadi, awak mencuri pandang terhadapnya seperti penakut.
Bukankah itu lebih tidak baik?
Ada seseorang yang dia tidak boleh lupakan?
Kenapa awak tanya saya?
Tanya dia sendiri.
Awak ada seseorang yang tidak boleh lupakan?
Benarkah?
Siapa orangnya?
Awak masih di dalam?
Mari keluar bergembira.
Semua orang teruja untuk melihat kemahiran awak menari.
- Sertai kami. - Mari keluar.
- Mari pergi. - Awak juga.
Helo.
Hai, Chae Yeon.
Hari Krismas?
Saya fikir tidak apa-apa.
Baiklah.
Baiklah, jumpa nanti.
Awak nampak kesunyian.
Apa?
Saya perhatikan awak dari tadi.
Awak melalui banyak pengalaman yang menyakitkan.
Saya boleh rasakannya.
Awak rasa seperti bersendirian di dunia ini...
dan awak bukan diri awak.
Ada banyak personaliti dalam diri awak.
Awak takut kegelapan yang ganas akan keluar dari diri awak.
Saya faham perasaan itu.
(Heo Sook Hee)
Betul.
Saya pakar psikiatri.
Beritahu saya apabila awak perlukan seseorang untuk berbual.
Tidak, terima kasih.
Tolong saya.
Kenapa dengan awak?
Dia pesakit saya.
Saya fikir dia lari dari wad dan mengekori saya.
Dia ada masalah mental.
Dia sakit.
Saya terima banyak panggilan daripada wartawan...
sehingga saya tidak boleh tinggal di hospital.
Sehingga saya keluar dan telefon ambulans,
tolong lengahkan masa.
Tunggu sebentar.
Dia sangat berbahaya.
Dia penderita megalomania.
Cik Heo Sook Hee.
- Apa? - Tunggu.
Tunggu di sini sebentar.
Apa maksud awak?
Dia pesakit.
Dia lari dari wad tanpa kebenaran.
Dia akan kata saya yang lari dari hospital.
Sudah tentu, dia mengaku dirinya sebagai doktor.
Saya doktor yang menjaganya.
Dia pesakit paranoia.
Jangan percayakan dia.
Ke tepi.
Awak tidak mahu ke tepi?
Sedarlah.
Bertenang dan dengar cakap saya.
Oh Tuhan, ke tepi.
Ke tepi. Lepaskan saya.
Saya kata ke tepi.
Maafkan saya.
Awak tidak apa-apa?
Lihat.
Saya sudah suruh awak ke tepi.
Hei.
Tidak.
Tidak, tolonglah.
Ki Joon ada di sini.
Oh Tuhan. Awak buat saya terkejut.
Solekan saya rosak.
Tidak guna.
Lihat pakaian ini.
Tidak.
Hei, solekan saya rosak sebab awak.
Telinga saya rasa geli.
Ini memang gaya saya.
Sudah penat walaupun belum mulakan hidup baru.
Oh Tuhan.
Ke mana Do Hyun pergi?
Saya tidak tahu, adakah dia berada di atas?
Apa maksud awak?
Mereka kata orang yang pendiam akan tiba di atas dahulu.
Mungkin sebab dia bertekad untuk berada di atas,
tapi dia lakukan ubah rupa yang seksi.
Ubah rupa?
Awak berada di mana?
Datang ke sini dengan orang kita.
Ada seorang yang tidak guna curi jaket saya.
Awak tidak tahu apa yang ada di dalam poket jaket itu.
Lepaskan saya. Tiada orang boleh menahan saya.
- Lepaskan saya. - Cik Heo.
Oh Tuhan. Bawa dia masuk. Satu, dua, tiga.
- Lepaskan saya. - Jangan bergerak.
Lepaskan saya.
- Kami akan pergi, masuklah. - Baiklah.
- Lepaskan. - Oh Tuhan.
Doktor Park, awak pergilah dahulu. Saya akan ke sana nanti.
Hei, Oh Ri Jin.
Apa?
Itu awak, bukan?
Maafkan saya. Saya tergesa-gesa tadi.
Awak tidak apa-apa?
Bila masa awak tukar pakaian?
Ingat.
Ingat apa?
Pada pukul 10.00 malam, 7 Januari 2015,
saya jatuh cinta pandang pertama pada awak.
Apa?
Apakah ini?
Saya tidak faham bahagian mana yang buat dia jatuh cinta pada saya.
Lepaskan saya. Ke tepi.
Dia takkan ucap kata-kata yang sudah basi...
dan kata saya wanita pertama yang tidak tertarik pada dia, bukan?
Awak ialah wanita pertama...
- Berhenti. Jangan cakap. - tidak tertarik pada saya.
Oh Tuhan, maafkan saya.
Anggap yang saya tidak dengar ini.
Saya tidak pasti jika saya boleh tertarik kepada awak.
Selamat tinggal.
Apa yang berlaku?
Kenapa tiba-tiba berubah daripada genre romantik kepada aksi?
Tanggalkan.
Apa, adakah ini genre erotik?
Cubalah tanggalkan daripada saya.
Hubungan antara dua lelaki?
Oh Tuhan, ini genre apa?
Jangan tumpahkan darah tanpa sebab.
Buka jaket itu dan berikan kepada saya.
Hebatnya.
Buka sekarang.
Bukalah.
Dia seperti sukakan jaket itu.
- Bagaimana jika saya tidak mahu? - Apa?
Kenapa pula awak tidak mahu?
Jaket ini lebih berharga daripada nyawa saya?
- Jadi, mari tumpahkan darah. - Saya suka cadangan itu.
Oh Tuhan, apa yang awak kata ini?
Tanggalkan. Beri sahaja.
Ini bukan jaket kulit yang sebenar.
Tanggalkan sahaja.
Awak mahu kita bermain bersama?
Belakang awak.
Awak mahukan hiburan lagi?
- Ya! - Ya.
Awak mahukan hiburan lagi?
- Ya! - Ya.
Awak sudah bersedia?
- Ya! - Ya.
Awak sudah bersedia?
- Ya! - Ya.
(Kill Me Heal Me)
Saya benci lelaki...
yang bermegah dan tunjuk kuat.
Awak yang panggil saya.
Saya? Saya tidak panggil awak.
Jangan lupa tentang pandangan mata saya.
Saya fikir Se Gi semakin kuat.
Dia pasti ada niat tertentu.
Maafkan saya.
Maafkan saya, tapi siapa awak?
Adakah saya baru ditinggalkan?
Adakah awak juga menghisap ganja?
Hati-hati.
Awak berada di Korea.
Pandangan mata dia berbeza.
Saya akan bawa Se Gi, si tidak guna itu keluar.